Maximum CO₂-grens

Teeltsituaties waarin zuurstofgebrek kan optreden, ontstaan wanneer de luchtklep dichtgestuurd wordt tot de maximum CO₂-grens. Het feit dat deze maximum CO₂-grens ’s winters en ’s zomers verschillend wordt ingesteld, geeft aan dat meer factoren hierop invloed hebben. Dat door een te hoge CO₂-concentratie een zuurstofgebrek kan ontstaan, is over het algemeen wel bekend. Maar dat een te hoge vochtinhoud (behalve tot verdampingsproblemen) óók tot een zuurstofgebrek kan leiden is meestal niet bekend.

Bij het hanteren van een vaste maximum CO₂-grens in situaties met een hoge vochtinhoud van de cellucht, ontstaat dus het risico van een te lage zuurstofconcentratie, wat het afbraakproces in de compost nadelig beïnvloedt. Bij de huidige klimaatregelingen wordt dit (nog) niet automatisch gecorrigeerd. Kwekers kunnen echter ook zelf de maximum CO₂-grens aanpassen aan het vochtgehalte van de cellucht. Uit de verbanden blijkt dat de maximum CO₂-grens met gemiddeld 326 dpm moet worden verlaagd per gram hogere vochtinhoud en omgekeerd. Dus een maximum CO₂-grens van bijvoorbeeld 2 duizend dpm bij een vochtinhoud van bijvoorbeeld 10,5 g/kg, geeft eenzelfde zuurstofconcentratie als een maximum CO₂-grens van 1674 dpm bij een vochtinhoud van 11,5 g/kg enz.

Jan Gielen, Specialist Klimaat & Energie, C point